Inloophuis Utrecht bijeenkomst 14 oktober 2026

Door: Christa Ratsak

Lieve lezers,

14 januari 2026 opende Inloophuis Utrecht voor het eerst haar poorten in Buurtcentrum de Speler. Afgelopen woensdag mocht ik, precies 9 maanden later, als kakelverse gastvrouw deze nieuwe locatie met z’n bonte gezelschap bewonderen.

Voor mij is een inloophuis een mengeling van buurthuis, een soort van thuis en een huiskamer om tot rust te komen en waar je als je daar zin in hebt, van gedachten kunt wisselen met de andere kamergenoten die binnen komen waaien. Een plek waar je jezelf kunt zijn en in dit geval kunt praten met mensen die tegen dezelfde muren oplopen die ontstaan wanneer je ‘net ietsje anders bent dan anderen’ waardoor de communicatie, het contact, de verbinding met elkaar ook anders verloopt. Omdat dit mijn eerste keer is in de rol van gastvrouw, kijk ik nog een beetje de kat uit de boom.

De vers gezette koffiegeur vult de kamer en het theewater komt op stoom. Wederom heeft Georgia zichzelf overtroffen en maar liefst drie soorten heerlijke zelfgebakken taarten proberen ons over te halen onze BMI weer eens flink door het dak te laten gaan! Zelfs een vegan-variant ontbreekt niet (of heb jij de taarten niet gebakken Georgia, sorry verkeerd begrepen, komt vast door mijn slechthorendheid…alle egards bij deze dus voor de rechtmatige kokkies).

Wie zitten er nog meer in de huiskamer vandaag?

Dat zijn natuurlijk onze zeer gewaardeerde twee schrijftolken en drie NGT-tolken. Verder nog twee studentes, Berry en Kiki van de School voor Journalistiek die een journalistieke productie maken over slechthorenden op de werkvloer. Voor hun onderzoek willen zij graag in gesprek gaan met mensen die slechthorend zijn om zo een beter beeld te krijgen van hun onderzoeksgroep.

Na een kennismakingsronde en wat los/vaste gesprekken, hebben we voor deze middag Paula Hijne uitgenodigd om ons iets te vertellen over haar drie boeken: Ménière in balans, Evenwicht in uitvoering en Hoor jij wat ik hoor? Paula is gespecialiseerd in het begeleiden van mensen met Ménière, tinnitus en evenwichtsverlies. Ze deelt haar kennis en persoonlijke ervaringen over het ‘leren’ leven met deze klachten.

Deze middag neemt ze ons mee op een wandeling door het landschap van haar leven. Af en toe staan we stil bij aangrijpende momenten die zij heeft beschreven in haar drie boeken. Deze momenten zijn in een grafisch model gegoten bestaande uit 2 spiralen, een spiraal die fysieke aspecten (gehoorverlies, duizeligheidsaanvallen etc.) omvat en een spiraal die de psychische aspecten (de impact op jou als persoon) weergeeft.

Daarbij beantwoordt zij op deskundige en sympathieke wijze onze vragen, deelt haar ervaringen en geeft praktische tips. Een van die dingen die mij intrigeerde was het feit dat het evenwichtsorgaan functioneert als interne bewegingsmelder die het hart en de bloedvaten direct aanstuurt om de bloedsomloop aan te passen aan de fysieke houding. Je kunt je dan voorstellen hoe dat dan moet gaan als deze verbinding door Ménière niet meer werkt! Je lichaam is dan in letterlijke zin echt helemaal de weg kwijt!!

Ook het feit dat je je evenwicht kunt versterken/trainen als je er niet meer op kunt vertrouwen, was voor mij een eyeopener. Soms heb ik namelijk last van perioden waarin ik niet goed kan focussen en mijn horizon is dan niet statisch maar gaat mee met mijn bewegingen. Voor deze training heb je dan andere dingen nodig en dit soort feitjes zijn terug te vinden in haar boeken.

En zo kon iedereen uit het verhaal halen wat hij/zij nodig heeft en wat daarmee te doen. Paula is een zeer inspirerende spreker en juist als ervaringsdeskundige heel goed benaderbaar. Deze eerste Inloopmiddag is voor mij razendsnel voorbijgegaan! Ik hoop dat mijn andere huisgenoten net als ik weer met nieuwe inspiratie, energie, gedachten en een voldaan gevoel naar huis zijn gegaan. Dankjewel Paula voor deze leerzame middag!

Dan nog even een kleine smakelijke anekdote: we mochten van Georgia pas naar huis als echt alle, maar dan ook alle baksels van hun borden waren verdwenen. Dus iedereen kreeg aan het eind van de middag nog een extra portie! Gezelligheid kent geen grenzen. Zo hoort het!

Liefs en tot ziens in november,
Christa