Geschreven door: Ger Zurburg
Tragus
Ontkenning is een beproefd menselijk mechanisme om met tegenslagen in het leven om te gaan. Niets menselijks in mij vreemd, dus van de ‘leeftijd gerelateerde beperkingen’ in mijn gehoor had ik weinig last. Dacht ik. Mijn vader en grootvader hadden allebei een gehoorapparaat gehad, maar dat was voor mij nog niet aan de orde. Dacht ik. Als ik in gezelschap wel eens een deel van de conversatie miste, lag dat aan de articulatie van de spreker in kwestie. Dacht ik. Het geluid van mijn radio en tv stond al jaren op dezelfde stand. Met mijn smalle gehoorgangen ging ik jaarlijks een keer of drie naar de huisarts. Daarna hoorde ik weer ‘als nieuw’. Genoeg argumenten om uit handen te blijven van ‘de orenmaffia’. Dacht ik.
Die benaming gebruikte ik om het verzamelde brillengilde aan te duiden, dat zich in mijn ogen al geruime tijd – en niet eens erg geruisloos – aan branchevervreemding schuldig maakte. De markt voor kekke montuurtjes raakte verzadigd, want elke Nederlander had inmiddels voor elke situatie wel een exemplaar op zijn neus, zijn voorhoofd of nachtkastje. Cijfers over toenemende gehoorschade kwamen als geroepen: door het gebruik van te hard afgestelde koptelefoons of andere ‘oortjes’, bezoek van popconcert of festival met blote oren om geen decibel te missen. Een geheel nieuwe markt diende zich aan: de dove Nederlander. Bijkomende dubbelbonus: die werd steeds jonger en leefde ook steeds langer! De orenmaffia hoorde de roebels al rollen. Zij zagen een ‘innovatief verdienmodel’, al kon je daar natuurlijk niet openlijk mee adverteren.
Het reclamegilde wist raad, en zo werd ook goedhorend Nederland tegen bedtijd bestookt met reclames over aanbieder A, die model X uit categorie Y weer net even goedkoper in de ‘nul euro-aanbieding’ had dan aanbieder B – of omgekeerd. Termen als ‘eigen bijdrage’ en ‘eigen risico’ leken inwisselbaar. Eventuele ‘kleine lettertjes’ werden er op dubbele snelheid en op half volume achteraan gefluisterd: ‘voorwaarden van toepassing’.
Nee, aan mij zouden ze geen cent verdienen. Ik zou ‘de koninklijke weg’ bewandelen: via huisarts en KNO-arts regelrecht naar een state-of-the-art gehooroplossing. Geheel vergoed. Als en wanneer het mij uitkwam. Dacht ik.
Oorator (alias Ger Zurburg)